Wetenschappers brengen migratieroute Europese Aal in kaart

Geplaatst op 7 oktober 2016

Elke herfst komt de migratie van de Europese Aal op gang. Na een jarenlang verblijf in het zoete water, is het tijd voor een nieuw avontuur. De aal zwemt duizenden kilometers om zijn paaigebied in de Sargassozee te bereiken. Een internationaal team van wetenschappers heeft deze migratieroute nu in kaart gebracht. De wetenschappers publiceerden hun bevindingen in het wetenschappelijk tijdschrift Science Advances.

Sargassozee

De Europese aal begint en eindigt zijn leven waarschijnlijk in de Sargassozee in de westelijke Atlantische oceaan. Het is een vermoeden, niemand ter wereld heeft ooit gezien hoe en waar de aal paait. Het kleine larfje begint vervolgens aan een lange reis over de Atlantische oceaan.  Na een tot drie jaar verschijnt het larfje als glasaal voor de Europese kusten om vervolgens de binnenwateren in te trekken.

De jonge aal blijft in het zoete water tot dat hij klaar is om zich voort te planten. Wanneer de aal weer terug naar zee zwemt, wordt hij een schieraal genoemd. De aal veranderd dan van kleur en krijgt een metaalachtige glans. Uit het onderzoek blijkt dat de aal vanuit diverse Europese rivieren naar de Azoren zwemt. Vanaf die plek zet hij uiteindelijk koers richting zijn eindbestemming.

American Association for the Advancement of Science
Reconstructed migrations of European eels | American Association for the Advancement of Science

Zenders

De zenders die de alen bij zich droegen registreerden maandenlang de locaties, temperatuur en diepte. Daaruit bleek dat de reis van de aal anders verloopt dan tot nog toe werd gedacht. Alen blijken maximaal 47 kilometer per dag te zwemmen, met een gemiddelde van 20 kilometer per dag. Dit is langzamer dan gedacht. Het betekent dat alleen snelle zwemmers de Sargassozee al in het voorjaar bereiken. De meeste alen doen ongeveer een jaar over de reis en kunnen pas het volgende voorjaar hun genen doorgeven.

Verticale afstanden

Ook blijkt de aal heel wat verticale afstanden af te leggen. Overdag duikt hij tot wel 800 meter diep en ’s nachts zwemt hij  op een diepte van ongeveer 350 meter. Het individu dat de onderzoekers meer dan 300 dagen konden volgen, bleek dagelijks 300 meter op en neer te zwemmen. Waarom de aal dat doet, is niet duidelijk volgens de onderzoekers. Mogelijk reguleren ze zo hun temperatuur, is het nodig voor navigatie of vermijden ze predatoren.

Vertical migration behavior
Vertical migration behavior | American Association for the Advancement of Science

Uit de zendergegevens wisten de onderzoekers af te lezen dat palingen onderweg voor heel wat predatoren te vrezen hebben: onder meer haaien, dolfijnen, zeehonden en vissen. Die dreiging is het grootst in kustwateren, maar een aantal palingen werd ook in de open oceaan door walvissen gegrepen.

Wil je op de hoogte blijven van alle nieuwtjes rondom vissen & vismigratie? Word dan Vriend van de Blije Vis!


Bron: Empirical observations of the spawning migration of European eels: The long and dangerous road to the Sargasso Sea
Science Advances  05 Oct 2016:
Vol. 2, no. 10, e1501694
DOI: 10.1126/sciadv.1501694

http://www.bionieuws.nl/artikelen/paling-blijkt-slome-duiker/

Lees hier het hele onderzoek

 

« Alle nieuwsartikelen

1 reactie

  1. Johnd902

    This really is actually fascinating, That you are a quite specialist blogger. Ive joined your rss feed and sit up for looking for more of your excellent post. Also, I have shared your web site in my social networks! ckeddddegabb

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *