Homing-gedrag

Foto: Creative Commons: Christoph Strässler
Foto: Creative Commons: Christoph Strässler

De Atlantische zalm staat bekend om zijn homing-gedrag. Homing is een van de meest fascinerende gebeurtenissen in de natuur en heeft tot veel discussie en onderzoeken geleid. Maar wat is homing eigenlijk?

De zalm brengt een groot deel van zijn leven door op zee. In het najaar keert de volwassen zalm terug naar de rivieren om zich voort te planten. Wat de zalm zo bijzonder maakt is dat hij zijn geboorterivier feilloos terug weet te vinden en dát gedrag noemen we homing.

Hoe de zalm zijn geboorterivier terug weet te vinden, is tot op de dag van vandaag nog een grote vraag. Wel bestaan er verschillende theorieën om het bijzondere gedrag te kunnen verklaren. Wij zetten er een paar voor je op een rij.

  • Reukvermogen

Zou de zalm kunnen ruiken waar hij naar toe moet? Deze theorie is populair bij wetenschappers. Er zijn dan ook veel onderzoeken rondom dit onderwerp uitgevoerd. Zo bestaat er een onderzoek waarbij het reukvermogen van de zalm werd uitgeschakeld om te onderzoeken of dit enig effect had op het homingpercentage.

In het onderzoek werden de vissen verdeeld over twee groepen. Bij de eerste groep werd het reukvermogen beschadigd en bij de andere groep werd het reukvermogen zelfs uitgeschakeld door een zenuw door te knippen. De vissen met een beschadigd reukvermogen hadden een beter homing percentage dan vissen waarbij het reukzintuig helemaal uitgeschakeld was. Bij die vissen verminderde de nauwkeurigheid van homing sterk. Toch zal dit niet de enige reden zijn waardoor de vissen hun weg terug vinden.

  • Stand van de zon

Er zijn ook onderzoekers die denken dat de zalm de stand van de zon gebruikt om zich te oriënteren. Tijdens de trek van de oceaan naar de kustwateren zwemt de zalm meestal in de bovenste waterlagen. Zo kan de zalm zich oriënteren door middel van de zonnestand. Maar er zijn ook veel wetenschappers die deze theorie in twijfel trekken. De zalm zwemt bijvoorbeeld niet alleen tijdens daglicht, ze trekken regelmatig in de nacht. Ook zwemt de zalm in regio’s met veel bewolking.

  • Zeestromingen

Een andere theorie is dat de zalm zich laat meevoeren door zeestromingen. Tot vrij recent beweerden onderzoekers dat zij hiervoor ook aanwijzingen hebben gevonden. Maar deze theorie is niet heel populair onder de wetenschappers. De zwemsnelheid van de zalm in de kustzones ligt namelijk een stuk hoger dan de snelheid van de zeestromingen. Migratie is dus meer een actief dan een passief proces.

  • Aardmagnetisme

Een andere en laatste theorie is dat de zalm zich oriënteert door gebruik te maken van het magnetische veld van de aarde. In het lichaam van de zalm een soort kristal voor. Zo hebben de vissen een kompas in zich waarmee zij noord en zuid zouden van elkaar kunnen onderscheiden. Maar het is onbekend of de vissen dit ook gebruiken voor navigatie.

Kortom, de wetenschap is heeft nog lang niet alle geheimen van de zalmtrek ontrafeld. Wil je alle nieuwtjes rondom de Atlantische Zalm ontvangen? Word dan Vriend van de Blije Vis.

 

 

« Alle blogartikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *